یکی از اصحاب امام صادق(ع)می گوید:

برای کاری به خانه آن حضرت رفتم. گفتند امام مشغول نماز و مناجات است. وارد شدم و گوشه ای نشستم تا دعایشان تمام شود. شنیدم که در مناجات با پروردگار می گفت:

                                                        


((...خدایا زائران قبر پدرم حسین را ببخش؛ همان کسانی که برای زیارت ما اموالشان را خرج و بدن هایشان را خسته کردند. کسانی که با نیکی به ما ، قلب پیامبرت را شاد کردند. خدایا، آنان برای خشنودی تو و رسولت این سختی هارا به جان خریدند، پس تو هم شب و روز حافظ آنان باش و خانواده ها و فرزندانشان را برایشان نگه دار و همواره کنارشان باش و آنان را از شر هر زورگوی گردنکش و هر شیطانی حفظ کن. خدایا، هر حاجت و آرزویی دارند به بهترین شکل برایشان برآورده ساز و ...))

 

منبع: وسائل الشیعه، ج14، ص413