جن دركلام وحي وعترت(2)

رانده شدن جنّ

رانده شدن جنّ از آسمان، یکی از مطالب قابل دقت قرآن است. آیات 8 تا 10 سوره جنّ مبیّن این مطلب است که جن قبلاً محل‏هایی در آسمان برای استراق‏سمع داشته‏اند و سپس دیده‏اند که آسمان پر از نگهبان و شهاب است و شهاب در کمین آنهاست که استراق‏سمع می‏کنند، پیش خود گفتند: نمی‏دانیم آیا خداوند در اثر این تحول، رشد و کمالی برای اهل زمین اراده کرده و یا بلایی به آنها خواهد رسید. در روایات اهل‏بیت علیهم‏السلام منقول است که این تحول بعد از ولادت رسول اکرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله اتفاق افتاد و از اهل سنت آن را در وقت بعثت آن حضرت گفته‏اند و آن را در مجمع‏البیان ذیل آیه 18 سوره «حجر» از ابن عباس و در سوره «جنّ» از بلخی نقل کرده است. در «تفسیرصافی» در سوره «جنّ» از احتجاج از حضرت امام صادق علیه‏السلام نقل شده: این ممنوعیت برای آن بود که در زمین چیزی مانند وحی از خبر آسمان نباشد و آنچه از جانب خداوند آمده باشد، ملتبس نگردد...ناگفته نماند آیات قرآن دالّ بر آن است که در آسمان محلی برای دانستن اسرار خلقت و کارهای آینده روی زمین وجود دارد که جنّیان به آن‏جا نزدیک می‏شده‏اند. عده‏ای از دانشمندان مسلّم گرفته‏اند که پیام‏های مرموزی به طور مرتب و موج‏های منظّم از آسمان به زمین ارسال می‏گردد و آن را «بی‏سیم کیهانی» نام گذاشته‏اند. «کارل جانسکی» به سال 1932 میلادی 8 ماه مراقب گرفتن این پیام‏ها با بی‏سیم خود شد و دید هر شب چهار دقیقه از شب قبلی زودتر ارسال می‏گردد و آن به واسطه این بود که گردش زمین به دور خورشید موجب می‏شود غروب و طلوع ستارگان هر روز چهار دقیقه زودتر از روز قبل باشد. در پایان سال 1933 میلادی سمیناری از متخصصین این علم منعقد شد. جانسکی در این سمینار طی بیانیه‏ای از مشاهدات خود پرده برداشت و متذکر شد که در ستارگان موجوداتی می‏باشند که قادر به تکلّم هستند و این پیام‏های آسمانی که با تلسکوپ‏های بی‏سیم قابل دریافت هستند، انسان را در شناخت هر چه بیشتر جهان کمک می‏کنند... در فوریه سال 1942 دلائلی بر صحت نظر جانسکی اضافه شد؛ زیرا دیده شد که یک سلسله پیام‏های فضایی، کار جهت‏یابی راداری را که در انگلستان به کار گذاشته شده بود، متوقف کرد.
دانشمندان پس از کوشش فراوان بالاخره دریافتند که این وقفه در اثر یک سری پیام‏های تلگرافی است که از یک سوی ناشناخته از ماورای افق بوده است و فعلاً این مطلب را دانشمندان تقریبا مسلّم گرفته‏اند(1).
ولی از نظر قرآن مجید چنانکه در سابق اشاره شد، این مطلب مسلّم و حتمی است. نویسنده کتاب فوق عقیده دارد که جنّ برای شنیدن چنین اصواتی به آسمان نزدیک می‏شدند نه برای شنیدن وحی؛ زیرا وحی را جز کسی که به او وحی می‏شود، کسی نمی‏شنود.
خلاصه؛ آیات قرآن روشن می‏کند که جنیان می‏کوشیدند تا آسمان را رصد کنند و اسرار آن را به دست آورند تا از اسرار خلقت و حوادث آینده مطلع شوند(1). آری این بود اوصاف و ویژگیهای جنّ از دیدگان قرآن و عترت علیهم‏السلام اما افراد ناآگاه که نتوانسته‏اند حقیقت جنّ را حداقل تا حدودی بشناسند، ره افسانه زدند و خرافات زیادی درباره این موجود ساختند که با عقل و منطق سازگاری ندارد.

پی نوشت ها:


1. قاموس قرآن: همان ج، ص62 - 63.
2.
مأخذ قبل: ص28 - 29.
3.
تفسیر نمونه: همان ج، ص 154.
4.
قاموس قرآن: همان ج، ص 63.
1.
جنّ و شیطان: ص 63.
2.
مأخذ قبل: ص 63.
3.
تفسیر نمونه: ج13، ص 475، 476.
1.
قاموس قرآن: همان ج، ص 67.
2.
وسایل الشیعه: ج14، ص91.جنّ و شیطان ص 56.
3.
وسایل الشیعة: ج14، ص 91.
4.
قاموس قرآن: همان ج، ص 64.
5.
تفسیر نمونه: ج19، ص 286.
1.
تفسیرالمیزان: ج20، ص 185 - 186 - 187 - 190 - 191 - 193 - 198 - 199.
2.
میزان‏الحکمه: ری‏شهری، ج2، ص118.
1.
معارف قرآن: ص 316.
2.
جنّ و شیطان: ص 71.
3.
وسایل الشیعة، ج3، ص 452.
4.
مأخذ قبل: ص 76.
5.
وسایل الشیعة: ج1، ص 252.
6.
همان، ص 252.
1.
جنّ و شطان: ص 52.
2.
اصول کافی: ج1، ص 394.
1. (
نقل از کتاب قرآن بر فراز اعصار: تألیف عبدالرزاق نوفل).
2.
قاموس قرآن: همان ج، ص 68 - 70.